Artık Mucize yok, Tesadüf yok, Sen yok ben var... Ama ben Susuyorum ,,, keske susmasam yine ! ,,, Susuyorum, gittin böyle gitmeyecektin beni duygularımla başbaşa bırakıp yaramın kabuğuyla arasına girmeyecektin... ! Artık içinde senle giden her ne varsa senin olsun sende kalsın...

Yaz başıydı gittiğinde.
Sersemletici bir rüzgar gibi geçmişti Mayıs.
Seni bir şiire düşündükçe
Kanat gibi, tüy gibi, dokunmak gibi
Ucucu ve yumuşak şeyler geliyordu aklıma.
Önceki şiirlerimde hiç kullanmadığım bu sözcük
Usulca düşüyordu bir kağıt aklığına,
Belkide ilk kez giriyordu yazdıklarıma, hayatıma.
Yaz başıydı gittiğinde.
Bir aşkın ilk günleriydi daha.
Aşk mıydı, değil miydi? Bunu o günler kim bilebilirdi?




Belki de zamansiz açtim içimi açmasaydim sürerdi bu iliski,,, Yüregim seffafti aklimsa deli
Ben geldim sen kaçtin hep bana inat ,,, Bir vardin bir yoktun hep masal gibi !!!



Oysa , bu kez baska roller düsünmüstüm kendime bu senaryoda ! Sana da ! Ayrilik düsmandi ,,,

Ask ise en büyük dostumuz ! Bu defa ne uzaklik ne de zaman yikmayi basarabilecekti bizi

Ve bennn

öyle kabullenmistim ki seni , öyle saglamdi ki içimdeki yerin , öyle tutunmustum ki sana

Ve sennn...

Ne istedim ki ben senden ? Ne bekledim ?
Bilemedim söz içindeyken dışarı bu kadar zor cıkmanın vereceği ve cekecegin aciyi
Sende kaldı HERŞEY...


Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını
Takvim tutmazlığını
Aramızda bir düşman gibi duran zamanı
Daha o gün anlamalıydım
Benim sana erken
Senin bana geç kaldığını.


Ne kara kasina ne kara gözünee
Ben tek bir sözüne tutulup kaldim
Degmedi bir kere ellerin yüzüme
Gel gör ki bin yildir sanki vardin



Özür dilerimmm sevdigim ,,,

Tüm duygularim için , sende var olmaya çabaladigim için , gerçeklerle degilde duygularimla yasamaya çalistigim için, özür dilerim bakmaya doyamadığım yüzüne son gün 5 dakika ayırıp da gelemediğim için..

Ve özür dilerim sevdigim , söz geçmeyen yüregim adina ,,, !!!




Adi ask sebebimin
Her hata kalbimin
Hep degerinden ,,, hep gereginden ,,, hakettiginden çok sevdimm !!!



Söz geçirebilseydim eger ,,, söküp atmaz miydim içimdeki senii !
Yapamadimm !

Kizdim kendimee , nefret bile ettim kendimden çogu zaman Hep suçladim kendimi ,,,

olmadi Her çabaladigimda daha bir baglanmisim , farkina vardigimda ise çok geç kalmisim Gelgitli iliskimiz öyle aliskanlik yapmis ki bende , her ayrildigimizda tekrar birlikte olacagimiz umudunu kaybetmemisim içimde




Kırılmış bir şeyi onarır gibi başladık yarım kalmış arkadaşlığımıza.
Adımlarımız tutuk, yüreğimiz çekingen, körler gibi tutunuyor, dilsizler gibi bakışıyorduk.
Sanki ufacık bir şey olsa birbirimizden kaçacaktık.
Fotoromansız, trüksüz, hilesiz, klişesiz bir beraberlikti bizimki.

Benim sana baktığım gibi
bir de toprak gökyüzüne bakıyor ...
Yani kavuşursak ,
bir kavuşursak ucu kıyamet kokuyor !


Canim ,
Hayatim ,
Ömrüm ,
Melegim,

Ne kadar güzel kelimelermiş ,,,, söyeleyemedim birini bile sana !
Meleğim derdin bana..Şimdi kanatlarıma çarpmamak için bu kadar uzaktasın, biliyorum.
öldüm mü ben söyle.. Bana kızma öldüm diye,
meleklere aşıksın bilirim...
Sol meleğin olmaya geldim...
Rica etsem, bir ömür kolunun üzerinde uyuyabilir miyim?



Şimdi biz neyiz biliyor musun?
Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.
Birbirine uzanamayan
Boşlukta iki yalnız yıldız gibi
Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz
Bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca
Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız
Ne kalacak bizden?
Bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim şu kırık dökük şiirim
Sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında
Ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden
Bizden diyorum, ikimizden
Ne kalacak?




Şimdi biz neyiz biliyor musun?
Yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları gibiyiz.
Umut ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada
Bir şey bulduğunda neyi, ne yapacağını bilmeyen çocuklar gibi
Ve elbet biz de bu aşkta büyüyecek
Her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz.




Bu şiire başladığımda nerde,
Şimdi nerdeyim?
Yaram vardı, bir de sözcükler
Sonra vaat edilmiş topraklar gibi
Sayfalar ve günler
Işık istiyordu yalnızlığım
Kötülükler imparatorluğunda bir tek şiir yazmayı biliyordum
İlerledikçe...Kaybolup gittin bu şiirin derinliklerinde
Aşk ve Acı usul usul eriyen bir kandil gibi söndü daha şiir bitmeden.
Karardı dizeler.
Aşk...Bitti. Soldu şiir.




Birbirimizde degil de kendimizde kaybolmayii , tüm özlemlerimizi gömmeyi basardik demek !

Tebrikler yine =Biz= e !!!
Kandırdık kendimizi son defa
Kaybettik mii simdi biz ?
Yooo yooo , belki de kazandik !


Kaybettik ya da kazandik ,,, ben seni hep sevdimm , sevebilecegim ve yetebilecegim kadar !

( umarim bitersin bir gün bende )
hosçakal demiyorum , diyemiyorummm sana
çünkü ,,,